Reszta naszego życia

Filip Tomczak tworzy kameralne, dwuosobowe kino oparte na aktorstwie i milczeniu między scenami. Film nie moralizuje ani nie proponuje łatwego katharsis. Zostaje w zawieszeniu między miłością a lękiem, między tym, co było, a tym, czego Eryk nie umie jeszcze nazwać.